Evet. Hava yine güneşli. Hem de bu sefer güneş öyle bir parıldıyor ki yüzüme doğru. Tam bir bahar havası. Beni en mutlu eden hava. Eskiden olsa sebepsiz yere en mutlu olduğum anın simgesi. Şimdi bakıyorum da artık o da işe yaramıyor. Bu hava için hayalleriniz yoksa, geçmişte kalan burukluklarla yaşamak zorunda bırakıldıysanız havalardan bile havanızı alıyorsunuz.
Dün bir şeylerden bahsettik ablamla. Ufak çaplı soru yağmuruna tuttu beni. Ben de kaçamak da olsa yalansız cevaplar verdim. Biliyordum. Halaymış. Sabaha karşı uyanmak istediğim ruyayı gördüm. Unutulan bazı insanlar meğer bilinçaltında bir db de saklanıyormuş. Bahsi geçince Ram leriniz kuvvetliyse hemen parıldıyorlar sandığın içinden. Rüya kötü değildi. Hatta gayet gerçekti. Gerçek hayata çok yakındı. Tek farkı, herkes son derece açık sözlüydü. Ama biliyorum karşımdakini konuşturan da yine benim zekamdı. Ufak bir konuşma sonra gıcık bir göz açış. Yine mi dedim kendi kendime. Çok korktum. Evet çok korkuyorum böyle olunca. Başa dönmekten. Yoksa hala başta mıyım demekten. Neyse ki her seferinde daha güçlüyüm. Rüyadır diyip geçiyorum. Buraya yazmamı saymazsak. Devam edelim….
Gitmem gerektiğini düşündüğüm yere bu gün 2.kez gideceğim umarım. Az sonra bu yazı bitiminde kalkacağım yerimden. Şöyle bakıyorum da. Bu siteye de bağlanmaya başladım ben. Bir gün kapalırsa eminim çok üzüleceğim. Müzikler yüzünden müyap amca umarım sorgusuz bir şeyler yapmaz. Geri açtıramayacağımı biliyorum. Ama yine de sizin için bir şeyler yapıyorum. Hitte mitte gözüm yok…
Kader ağlarını örüyor ama artık bana dokunamıyor. Savaş alanındasınız. Savaşı kaybetmişsiniz. Tüm diğerleri yerde yatıyor cansız şekilde. Düşman kuvvetleri cesetler arasında geziyorlar. Ve siz orada belki bir gün gelir diyerek ölü taklidi yapıyorsunuz. Savaşmaya kalksanız ölümünüz garanti. Ama toparlanma imkanınız var bu şekilde. Belki bir gün geri dönersiniz. Belki düşmanla arkadaş olursunuz. Belki de iyilik için savaşıp intikam alırsınız, intikamdan da ötesi belki gelecek için iyi bir şeyler yaparsınız. Ama düşman sizi ölü sanıp yanınızdan geçip gidiyor.. İşte o durumdayım. Hayat ve kader beni öldürdüğünün mutluluğuyla artık önüme pek engel çıkarmıyor. İflas etmiş gibi. Ölmüş gibiyim. Amacım tekrar canlanmak. Canlandığımı geri döndüğümü anladıklarında 2. bir kavga çıkacak ve çok daha deneyimli olacağım. Kimbilir belki önüme çıkanları kendi silahlarıyla vururum. Böylece herkes ders alır ve doğruya atılan bir adım olur.
Yine karıştı ortalık. Yazım bulandı sanırım. Yorum almayacak bir yazı daha çıktı ortaya. Yavaştan toparlanim. Geç kalmanın da gecindeyim. İmkansızı başarabilecek miyim?
güzel bu komposizyon mu
pardon ama komposizyon mu ?