Yine buralarda kendimle beraber. Yine bir yerlerde başkasıyla… Bir gece daha gelir. Gecenin geleceği akşamdan bellidir zaten. Güneş el sallarken not düşerim; ben ayrılıkları sevmem.
Ne değişir ki. Sev ya da sevme iste veya isteme. Hava kararacak. Güneş gitmeli. Sonra birisi çıkar sana güneşin gitmesinin doğru olduğunu anlatır. İkna olur kabul edersin. Peki ya bir gün güneş geri geldim ve gitmekten vazçgeçtim derse. Kabullendiğin doğru mu, eskiden inandığın mı? Hangisini seçeceksin? Hangisi DOĞRU? Doğru var mıydı gerçekten? Neyin doğru neyin yanlış olduğuna kim nasıl karar verir? Neye dayanır. Kim kimdir ki racon keser? Ya da racon kesmez, kafa keser (Alıntı Kurtlar Vadisi)
Sonuç: Ben burda ne kadar ötsem de güneş gitmiştir. Ben de bunu kabullenmiş ve artık geceyi sever olmuşum. Umarım güneş geri dönmez. Ya da umarım güneşin geri döndüğü sınava girdiğimde kalmam.
Gözlerim kapanıyor. Uyku problemim olduğunun farkındayım. Uyumuyorum ya da uyanmıyorum. Birini becersem o bile baya yol kat etmemi sağlayacaktır eminim.
Düşünmeden sadece elleriyle bunu yazan, düşündüğünde ne yazar? Ya da ne yapar? Varsa bir cevabı ondan düşünmez bu adam. Düşünmez dolayısıyla yapmaz. Ruh gibi yaşamaya devam eder. Beden ölür ruh gider. Ruh ölür beden kalır. Ruhunuza sahip çıkın. Bedenden önemli olduğunu mutsuz olmaları gerek diye düşündüğünüz mutlu insanlara bakarak anlayabilirsiniz. Good Byes.
“Yine bir gece, yeni bir gece” için 0 Yorum yapılmış.