CihaN

Birkaç gündür yine yazasım var fakat hiç vakit bulup, daha doğrusu o psikolojiye girip yazamadım. Son günlerde iyi giden bir şeyler oldu. Daha doğrusu kötüler de oldu da. Genelde sadece kötüler olduğu için yanında olan 1-2 iyi şey iyi geldi. Yeni bir umut sahibi oldum. Uzun zaman sonra yine kendi kendime traş oldum. Zor işmiş valla Şu an parlak parlak oturuyorum. Tıpkı lise zamanları gibi oldu. Pazar akşamları traş olurdum. O zaman zorunluluktandı şimdi ise kendi tercihimden.

Yarın umarım beklediğim kişi okulda olur. Umarım çekip konuşabileceğim. 1 saniye daha geciktirmeye tahammülüm yok. Her zamanki gibi. Boşa umut boşa kürek çekmek yerine direkt RED en iyisidir. Zira yeterince beklediğime, sabrettiğime ve vakit kaybettiğime göre artık tam sırası. Evet yeni umudum buydu. Kendimi kötü hissediyorum moral yine kötü ama içimde bir umut var. İntihar edesim gelmiyor o yüzden. Ha silah dayasalar fikirlerim değişebilir tabi Kusura bakma pelin der sık ulan derim yine

Bakalım yarın neler olacak. Umarım beklentim olumlu olur da, yaşama isteğim, hayat zevkim, gözlerimin parlaklığı ve ders çalışma arzum geri döner. Umarım. Belki bu sefer. Yazarken çok ümitsizim yazdıklarıma kendim bile inanmıyorum aslında çünkü bundan önce bu defalarca oldu. Ama olsun işte. İnsan olmanın gerekleriymiş bunlar da. Umut felan. Yoksa barınamazmışım bu saçma dünyada. Hoş barınmak isteyen de yok da hani. 2 ucu boklu değnek anlatabildim umarım.

Fazla uzatamicam zira ilginç bir psikolojideyim. Yazı yazmalık bir durum değil. Bana şans dile. Görüşmek üzere.

Not: Lütfen birine ondan hoşlandığınızı söylemek için geç kalmayın, bahane aramayın. Hocanın dediğini yapın, gittiği yoldan gitmeyin.