Bazen ben de öyle düşünüyorum. Hayatımızın bir film gibi olduğunu. Roller, oyuncular, iyiler ve kötüler olduğunu. Doğduğumuz gün çekilen ilk sahneyi, öldüğümüz gün mezarımız başındaki sırayla geçen CAST i. Sonra teknik düşünürüz. Film gibi olan hayat değil deriz. Filmler bir hayattır aslında. Yazma çizme yönetme yeteneği olan insanlar, hayatta gördüklerini göremedikleriyle, görmek isteyip de göremedikleriyle, görmek istemedikleriyle belki de hiçbir zaman göremeyecekleriyle birleştirirler ve filmler çıkar ortaya. Her ne olursa olsun, izlediğimiz görüntülerden etkileniyoruz. Bu ister bir film sahnesi olsun, ister bir tiyatro, isterse gerçek yaşamın ta kendisi. Ama unutmayalım ki, ne kadar benzese de “Hayat Bir Film Değil.” Ne geri alma tuşunuz var, ne de ben bu filmi beğenmedim deme şansınız. Hayat bir film olmasa da umarım hayatınız; her yanı mizahla dolu, mutlu sonu aramadığınız, çünkü başından sonuna dek mutlu sonlarla ilerleyen ve hiç bitmeyen aşk filmlerine benzer. İyi seyirler.

Bu bölümde izlenmeye değer olduğunu düşündüğüm görüntüleri paylaşacağım. Video ları izlerken düşündükleriniz, benim paylaşırken düşündüklerime benzerse ne mutlu bana