CihaN

Şimdi farkettim de, böyle ilginç başlıklar yazmakta cidden üzerime yok sanırım. Şimdi soracaksınız tarih sınavıyla yorumlarımız ne alaka diye. Açıklayım.

Bir önceki yazımda tarih sınavına girecek arkadaşlara başarılar dilemiştim. Vallaha iyi ki de dilemişim. Sınava girmeyi beklerken fotokopi odasına yöneldim. Hakkında bir tek kelime bile bilmediğim sınavla ilgili not olup olmadığını sordum. Sınava ise 10 dakika vardı. Hocanın sorduğu eski sorular vardı ve 10kuruş vererek soruları aldım. Elimde yaklaşık 50 soru vardı. Başlatım cevapları ezberlemeye. Önce normal yöntemle ezberledim. Daha sonra aklıma fotoğrafik hafıza metodu geldi. Ezberim de kuvvetliydi biliyordum. Kağıtları yan yana koydum ve sırasıyla 1. soru 11.soru diğer test 1.soru ve 11.soru daha sonra 2-12-2-12  3-13-3-13 ve sınav başladı. Kendime geldiğimde sınav başlayalı 1 dakika olmuştu ve ben 20. soruyu da yapmıştım. “Hocam çıkabilir miyim?” dediğimde ise “ilk 15 dakika malesef.” cevabını aldım. Peki napalım çalışkan adamın hali başka dedim içimden gülerek. Tembelliğin daniskasıydı oysa ki. Bu yaptığımın kopya çekmekten bir farkı yoktu biliyordum. Ama napim, mecbur kalmıştım. Şimdi 100 mü alırım 90 mı bilmem. Ne alırsam alim umrumda da değil. Ne de olsa resmen 2. kez askerlik yapıyordum. Zamanında bir yerlerde 100 le geçtiğim bütün sınavlara yeniden sokuluyordum. bu sefer 50 ile 60 ile geçmek de asıl koyan oluyordu. Neyse uzatmayalım. 1 dönem ÇÜ sınavları bitti. Ne zaman başlamıştı ki?

Gelelim yorumlarınıza. Ben bu siteyi yaparken sadece konuşma ihtiyacımı gidermek, kendimle bir şeyleri paylaşmak amacı edinmiştim. Bildiğiniz günlük işte. Ama sonra baktım da bu benim karakterim değildi. Yazdıklarımı paylaşmalıydım ve siteyi normal bir site gibi açtım. İçine sevgi mutluluk aşk bunalım ve varsa tüm duygularımı yazar oldum. Nasıl olsa kimse okumicaktı. Ya da okunduğunda çok geç olacaktı. (Not: Buradaki kimse özel bir şahıs değil, genele hitaptır. Yanlış anlaşılmasın) Sonra bir zamanlar kompozisyon yeteneğimi kullanarak yazdığım ve başarılı olduğunu düşündüğüm yazılarımı siteye atma kararı verdim ve “Temiz Bir Sayfa” başlığı altında bu 2 yazımı topladım. Malesef son zamanlarda pek kompozisyon yazacak ortamım veya hayatım olamıyor. Bu iyi mi kötü mü bilemiyorum. Mareşallık gibi bir şey. Ama benim savaşlarım hiç bitmeyecek Belki de barış için savaşlar Bu demek oluyor ki, kalan ömrümde büyük ihtimalle birkaç tane daha Kompozisyon yazacağımdır.

Sitemi kullanıma açtıktan sonra insanların ziyaret ettiğini farkettim. Demek ki sitemin tanıtımını iyi yapmıştım. Yine başarıyordum bir şeyleri. Sonra sizin sitemi dikkatli gezdiğinizi yazılarımı okuduğunuzu farkettim. Hangi yazıyı neden okuduğunuzu nasıl bulduğunuzu incelerken, bazı arkadaşların bir şarkı ararken yazılarımı okuduğunu farkettim. Madem şarkı arayıp gelmişlerdi, eli boş döndürmek olmazdı diye düşündüm ve şarkıyı da siteme ekledim. Not: Bahsi geçen “Yarım Bıraktın” yazımın ismini ben de o şarkıdan esinlendim. Hatta tüm yazıyı yazarken fonda çalan şarkı hiç değişmedi.

Ve şimdi de farkediyorum ki siteme siz de bir şeyler karalamaya başladınız. Şu an sadece Yorum özelliği açık ve yetiyor da anladığım kadarıyla. Yazılarıma yorum yapan arkadaşlara sesleniyorum. Hepinize bu güzel yorumlarınız için çok çok teşekkür ediyorum. Bana ilham kaynağı oluyorsunuz. İnsanın yaptıklarının birilerini mutlu etmesi birilerinin işine yaraması ve bunu bilmesi çok güzel bir duygu. Ne mutlu bize. Yorumlarınıza lütfen devam edin. Ayrıca sitemle ilgili benimle ilgili paylaşmak istediklerinizi ister Ziyaretçi Defterime yazabilir, ya da özel olarak sadece bana ulaşmak istiyorsanız; İletişim bölümündeki iletişim formunu kullanabilirsiniz.

İşte şimdi anladınız mı Başlığın anlamını? E biraz ilginçlik güzel olmuyor mu ama. Aynı anda iki kişiyi dinleyebilmek gibi aynı anda 2 yazı da yazabilirim sanırım. Ama anlamaya çalışan insanları çileden çıkarmamak için teker teker konuşup teker teker yazmak en güzeli olsa gerek. Ne dersiniz Bir başka yazıda görüşmek üzere. Esen kalın.