CihaN

Geçen gün geldi aklıma bu sorunun cevabı. Fonda Yaşar İpek - Bir Alo De çalıyor. Bu şarkıyı dinleyince gidiyor insan aynı yere tıpkı diğer şarkıları dinlediğinde olduğu gibi. Neden şansım yok? Ne için? Aslında genel ama bu seferki konu genel değil, özel. Neden şansım yok, tekrarı için neden şansım yok, senin için neden şansım yok, o saçma umut vardır ya hani insanın içinde son derece saçma ama yine de umut vazifesi gören. Saçma sevinçler mantıklı üzüntüler yaratan. İşte bu soru ondan ötürü gelen bir sorudur.

Neden şansım yok. Bir daha kavuşmak için, son bir kez görebilmek için, tekrar bir şeyler olabilmesi için, tekrar bir şeyler yaşayabilmek için, sevdiğinle beraber olabilmek için neden şansın yok şansım yok şansımız yok. Cevap çok basit. Üzülme oku, zira okuduktan sonra esas üzüntü neymiş göreceksin.

Bunu söyleyen adam dünyanın oluştuğu günden insanoğlunun varolduğu ilk günden beri işlenmiş olan en büyük günahı işlemiştir. Sevmiştir. Daha büyük ve daha ağır cezası olan bir suç yoktur bu dünyada. Ve sen cezalandırılıyorsan sebebi budur. Hala ceza çekiyorsan hala seviyorsun demektir. Hiç şansın yok dostum, hiç şansın yok adamım…

Tekrarının olması imkansız değil. Çok zor diyenler olabilir, doğrudur. Peki nedir bu zorluğun sebebi. Bakalım neymiş. Üzerinden çok zaman geçmiş olması mı? Onu en son 3-4 yıl önce yolda görmüş olman mı? Senden sonra sayılı sayısız yaşanan ilişkiler mi? Ondan sonra insanların yaşadığını sandıkları ilişkimsi hareketlerin mi? Artık iyileşmiş olman atlatmış olman mı? Farklı şehirlerde farklı hayatlar yaşıyor olmak mı? Zaten bu ilişki yürümezdi siz ayrı dünyaların insanlarısınız mı? Geldi geçti gençlik aşkıydı işler artık değişti mi? Sen çok bozuldun daha beter oldun ağır şeyler yaşadın artık düzelemezsin mutlu bir adam olamazsınlar mı? Bu daha böyle uzar gider. Tüm sebepler size mantıklı geliyor ama değil… Esas sebep bunlar değil. Merak ediyorsunuz biliyorum. Neden emin konuşuyorum çünkü bu saydıklarımın tamamı da olsa birbirlerini yeniden bulan yeniden başlayan gerçek sevgiye saygı duyan ve geri dönen ilişkiler görmediniz mi hiç. İmkansız artık olmaz geçen geçmişte kaldı bir daha asla lardan sonra yaşanan büyük aşklar yok mu. Yıllar sonra bir ömür sonra tekrar kavuşanlar sadece filmlerde mi? Neler oluyor hayatta neler. Belki tamamı gerçek saf sevgiler değil ama içlerinde tertemiz olanları da var emin olun. Erkeğe para çıkınca yıllar önce onu terk eden sevgilisi de geri dönmüştür doğrudur ama bu ilişki hakkında yorum bile yapmak istemem. İki taraf da mutlu oluyorsa ne ala ama bu örnek tamamen konumuzun dışında. Gelelim sorumuzun cevabına. Sebep ne? Peki sebep neydi? Peki sebep nedir? Cevap açık ve net. En başında söyledim. Cevap SEVMEK!

İşte tüm umutlarını kaybetmen için, yenilgiyi kabul etmen için, vazgeçmen için tek sebebin bu. Hala seviyorsan, hala acı çekiyorsan, hala istiyorsan, hala doluyorsa gözlerin, sıkışıyorsa kalbin, aynı ruyalar aynı etkiyi yaratıyorsa hiç şansın yok, git damdan aşağı at kendini iyi gelir, sonra çıkıp tekrar bakarsın atladığın yere, ne de olsa ölemezsin.

O ilk günden beri hatta o son günden beri sevmeye hep devam etmişsen, bir gün bile sevmediğin olmamışsa, ona olan saygını sevgini belki de aşkını hiç kaybetmemişsen, bugün bile adını duymaya yolda görmeye korkuyorsan, tesadüf eseri karşına çıkmasın bir yerde adını görmeyesin diye adını sen ellerinle yazıyor ismini ağzınla söylüyor hayalini ısrarla kuruyorsan, antrenmansız kalıp da balyozu kafana yemekten korkuyorsan, tarif edemeyeceğim kadar, yazılara kelimelere sığdıramayacağım kadar büyük şeyler yaşıyorsan, ne demek istediğimi anlıyorsun demektir. Hiç şansın yok. O sana asla geri dönmez. Bir daha asla olamaz. Sen iyileşmediğin sürece (kusura bakma hastalık olarak nitelendiriyorum) hiç şansın yok.

Senin onu sevdiğini hala biliyorsa asla göremez konuşamaz yanına yaklaşamazsın. İnsanlar biliyorsa yapamazsın. Sen biliyorsan gizleyemezsen ki gizleyemezsin artık yapamazsın. Suçlusun, onun olduğu ortama giremezsin adını ağzına alamazsın yasak! Bir gün seni arasa veya aratsa, o da gelsin dese bile senin için, her şey geride kaldı arkadaşız neden olmasın dese de, böyle büyük bir erdem gösterirse sadece şunu deyin. “Ona söyle gelemem çünkü onu hala seviyorum.” Siz bunu dedikten sonra bakalım davet devam edecek mi? Bunu dedikten sonra sizi yine görmek isteyecek mi? Sizinle aynı ortamda bulunacak mı? Az önceki erdemi yerinde kalacak mı? İçinden o zaman gelmesin yaaaaa ‘ lar geçmeyecek mi? Kandırmayalım birbirimizi. Kaç tane var bu dediklerime zıt olacak. 2 sebebi vardır bunun. 1. si sizi hala çok sevdiği ve saygı duyduğu ve dolayısıyla acı çekmenizi istemediği, 2. si ise sizin hala onu sevmenizden nefret ettiği dolayısıyla sizden de nefret ettiği ve acı çekmenizi istemediği, hatta belki o an için ölmenizi istediği. Sebebiyse açık. Karşısında bir insan bu acıyı çekeceğine ölsün daha iyi. Can çekişen bir canlıyı öldürmek hesabı. Ölseniz daha iyi durumu. Bu iki durum arasında o da gidip gelecektir. Onun da kafası karışacaktır doğaldır. O da insan sizin benim gibidir. Ama sonuca bakalım. Yasağı yiyen siz, onu görmekten hissetmekten mahrum kalan siz, YALNIZ hem de YAPAYALNIZ kalan siz, alkol rekortmeni ve gözyaşı banyosu yine siz. Sonuç? Onun bir anlık can sıkıntısı, senin sayılarla ifade edemeyeceğim anlık can acın! Can acısı! Bugüne kadar çektiklerin, şu an çektiklerin ve bundan sonra çekeceklerin!!! Bir anlığa karşı bin anlık… Adil değil mi? Suçlusun arkadaşım, seviyorsun ulan!

Peki ne olsaydı ne olurdu? Hemen onu da açıklayim anlamayanlar için. Ayrıldıktan sonra unutsaydın. Bir daha adını bile anmasaydın. Sıradan bir arkadaşın olarak kalsaydı veya kabul etseydin, (belki o daha çok acırdı ki bir ihtimal) ondan sonra farklı güzel ilişkilerin olsaydı, başkalarını sevebilmeyi başarsaydın, pes etmeseydin, alkole vermeseydin kendini, bırakmasaydın sporu, okulu dersleri aksatmasaydın, işi gücü boşvermeseydin, insanların gökte aradığını sen yerde tekmelemeseydin, uyusaydın geceleri, görmeseydin o ruyaları, filmleri izleyebilseydin gönül rahatlığı ile düşünmeden, zor sahnelerde dolmasaydı gözlerin güzelce gülümseyebilseydin, hasta olmasaydın, tedavi olmasaydın her şeyin başında ki buna hastalık diyorlar saflar, her şey inan çok farklı olurdu. Bu yazdıklarımı yapmasaydın (ki elimde miydi sanki, bu yazılanlar insanın elinde mi deme hakkın yok, tüm insanlar haklı ne de olsa di mi, herkes zeki bir sen aptal) o zaman şansın vardı işte. O zaman o günü düşünebilirdin. Bu sana bir şey vermiyor maddi bir şey kazandırmıyor yanlış anlamayalım. Ben bu kadar yazıyı sadece ufacık bir umutu hak edebilmen için yazdım bir şeyi elde etmen için değil. Bu yazılanları yapsaydın hayal kurma hakkın olacaktı. O günü hayal etme şansın olacaktı. Umut saçma olmayacaktı. Küçük olacaktı ama asla saçma olmayacaktı. İşte o zaman umudum var der küçük de olsa zor da olsa imkansız olmayacaktı. 50 yıl sonra da olsa bir şansın olacaktı. Ama şimdi ne haldesin? Sefilsin arkadaşım sefil. Acizsin. Git aynaya bak kendi derdine yan. Aman kırma sonra aynanın bir suçu yok…

Ben burada sana yaptığın saçmalıkları ve en önemlisi suçunu anlattım. Yazının başına ve başlığına dönecek olursak, neden şansım yok sorusunun cevabını almışsındır sanırım. Neden şansın olmadığını anlamışsındır umarım. Şansın yok. Olmadı, olmayacak da. Hele ki bu yazıları yazıyorsan, iyi şanslar…