Evet bakıyorum da yine yalnız kalmışım. Bayramın son günü aile tatile gitmiş. Ev boş + 2 araba + bir miktar para. Bunlara sahip olan normal bir insan için mükemmel bir şeydir değil mi?? Ya benim için… Zaten sahip olduğum sonsuz özgürlüğün bana yine hediye edilmesi gibi. Zaten bildiğim bir konuda birinin bana akıl vermesi gibi. Öyle bakakalırım işte. Kafa karışıklığım yüzünden hiçbir şey yapamıyorum. İstesem zengin olurum istesem başarılı istesem çalışkan … belki mutlu. Hiçbirini yapamıyorum hiçbirini yapamadığım için. Mükemmeliyet düşkünüyüm de sanırım. Şimdi bakalım ne olacak. Akıl karışık. Fikirler yine darmaduman. Bu hikayenin sonunu gerçekten merak etmeye başladım. telefon çalıyor.arayan emrahmış. az önce mesaj atmıştım. Onla ilgili görüştük sanırım. Bi real yapalım diyor. Umarım güzel güzel güzel gayet güzel bir gün olur. Benim klasik hastalık. Mutlu olunca mutsuzluğu unutuyorum. Ne yazacağımı da unuttum. Konsantrasyon iptal. Neyse. Sonra görüşürüz. Bir kendime çeki düzen vereyim. ByBy.
Toplam Okuyan: 2337 - Bugün Okuyan: 5 - Şu Anda Okuyan : 1
Son Okunma: 2010-03-20 23:51:12

Hayatın güya özgür olduğunu ,özgürlüğe güyanın getidiği gölgeyi,gölgedeki ışığın kırılmış halini,inanın bende yaşıyorum…
Malesef güya özgür bir hayatım var….